Tymina

Typ: Pirymidyna

Występowanie: DNA

Tymina (T) jest jedną z czterech głównych zasad występujących w DNA, wraz z adeniną, guaniną i cytozyną. Jest to pochodna pirymidyny, z heterocyklicznym pierścieniem aromatycznym i trzema podstawnikami (grupa ketonowa w pozycji 2, inna grupa ketonowa w pozycji 6 i grupa metylowa w pozycji 5), znana również jako 5-metylouracyl. Nukleozydem tyminy jest tymidyna. W parowaniu zasad Watsona-Cricka tworzy ona dwa wiązania wodorowe z adeniną.

W RNA tymina jest zastąpiona przez nukleobazę uracyl. Z chemicznego punktu widzenia tymina może być uważana za pochodną uracylu i bywa określana jako 5-metylouracyl.

W 1893 roku Albrecht Kossel przedstawił odkrycie tyminy, wyizolowanej w kwasach nukleinowych z grasicy cielęcej, w odniesieniu do której nadano jej nazwę.

Właściwości

Wzór chemiczny: C₅H₆N₂O₂

Masa molowa: 126,12 g/mol

Gęstość: 1,22 g/cm³

← Powrót do słownika

Zdobądź pełny kurs

Quizy, fiszki, śledzenie postępów i 5 kolejnych modułów — Genetyka, Ewolucja, Biologia komórki, Rozwój oraz Historia nauki — w aplikacji Codon One na iPhone’a i iPada.

Pobierz wApp Store