A łączy się z T (lub U), G z C
Utrzymuje razem dwie nici DNA
Komplementarne parowanie zasad to specyficzne łączenie się zasad azotowych za pomocą wiązań wodorowych. Adenina łączy się z tyminą w DNA lub z uracylem w RNA za pomocą dwóch wiązań wodorowych, a guanina z cytozyną za pomocą trzech. Każda para łączy dwupierścieniową purynę z jednopierścieniową pirymidyną, dzięki czemu podwójna helisa DNA ma stałą szerokość. Ponieważ jedna nić wyznacza sekwencję drugiej, parowanie zasad pozwala kopiować DNA podczas replikacji i odczytywać je podczas transkrypcji.