Łańcuch: niepolarny
Kodony: ATA ATC ATT
Izoleucyna (kodony: ATA, ATC, ATT) jest α-aminokwasem wykorzystywanym w biosyntezie białek, konkretnie w postaci L-izomeru. Zawiera grupę α-aminową, grupę α-karboksylową oraz alifatyczny, rozgałęziony łańcuch węglowodorowy, co czyni ją aminokwasem niepolarnym. Przy fizjologicznym pH (7,4) grupa aminowa występuje w formie protonowanej (-NH₃⁺), a grupa karboksylowa w formie zdeprotonowanej (-COO-).
Izoleucyna jest jednym z 20 aminokwasów kodowanych przez standardowy kod genetyczny i u ludzi jest aminokwasem egzogennym, czyli nie może być syntetyzowana metabolicznie i musi być dostarczana z dietą. U innych organizmów, takich jak rośliny i mikroorganizmy, jest syntetyzowana z pirogronianu i α-ketomaślanu. W katabolizmie jest przekształcana w propionylo-CoA i acetylo-CoA, które mogą zasilać cykl kwasu cytrynowego. Izoleucyna jest źródłem energii zarówno ketogennym, jak i glukogennym.
W 1903 roku Felix Ehrlich wyizolował z melasy buraka cukrowego związek będący izomerem leucyny. W 1907 roku określił także jego strukturę.
Właściwości
Łańcuch boczny: hydrofobowy (niepolarny, nienaładowany)
Wzór chemiczny: C₆H₁₃NO₂
Masa molowa: 131,17 g/mol
Gęstość: 1,00 g/cm³