Jak silnie atom przyciąga wspólne elektrony
Decyduje o wiązaniu niepolarnym, polarnym lub jonowym
Elektroujemność to zdolność atomu do przyciągania elektronów wiązania chemicznego. Wśród pierwiastków życia tlen i azot są silnie elektroujemne, a węgiel i wodór różnią się tylko nieznacznie. Atomy o jednakowej lub zbliżonej elektroujemności dzielą się elektronami równo, jak w niepolarnym wiązaniu C–H. Większa różnica sprawia, że wiązanie jest polarne: w wodzie tlen przyciąga wspólne elektrony do siebie i uzyskuje cząstkowy ładunek ujemny (δ⁻), a atomy wodoru stają się cząstkowo dodatnie (δ⁺). Bardzo duża różnica, jak między chlorem a sodem, prowadzi do całkowitego przeniesienia elektronu i powstania wiązania jonowego.