Łańcuch: polarny
Kodony: CAA CAG
Glutamina (kodony: CAA, CAG) jest α-aminokwasem wykorzystywanym w biosyntezie białek, konkretnie w postaci L-izomeru. Zawiera grupę α-aminową, grupę α-karboksylową oraz alifatyczny łańcuch boczny z grupą karboksyamidową, co czyni ją aminokwasem polarnym. Przy fizjologicznym pH (7,4) grupa aminowa występuje w formie protonowanej (-NH₃⁺), a grupa karboksylowa w formie zdeprotonowanej (-COO-).
Glutamina jest jednym z 20 aminokwasów kodowanych przez standardowy kod genetyczny i u ludzi jest aminokwasem endogennym, ale warunkowo egzogennym: organizm zwykle syntetyzuje jej wystarczające ilości, lecz przy zwiększonym zapotrzebowaniu glutamina musi być dostarczana z dietą. Powstaje z glutaminianu i amoniaku z zużyciem ATP. Może też zostać przekształcona w bursztynian, uczestniczący w wielu reakcjach biochemicznych i procesach biologicznych. Sama glutamina pełni różne funkcje: jest źródłem amonu, prekursorem neuroprzekaźnika glutaminianu i obok glukozy może dostarczać komórkom energii.
W 1877 roku Ernst Schulze po raz pierwszy wyizolował glutaminę, zauważając, że w burakach pastewnych kwas glutaminowy występuje w formie amidowej. Nazwał ją przez analogię do asparaginy i kwasu asparaginowego. Struktura kwasu glutaminowego, a tym samym glutaminy, była już rozwiązana w 1872 roku przez Wilhelma Dittmara.
Właściwości
Łańcuch boczny: hydrofilowy (polarny, nienaładowany)
Wzór chemiczny: C₅H₁₀N₂O₃
Masa molowa: 146,15 g/mol
Gęstość: 1,47 g/cm³